Małże o pięknej, wzorzystej, różowobrązowej muszli. Mięso jest białoróżowe, lekko twardawe, o wyraźnym posmaku jodu. Najczęściej spożywa się je na surowo z cytryną lub faszerowane.

Zwane inaczej amerykańską palourdą. Można je spożywać na surowo lub gotowane - krótko, aby mięso nie stało się twarde. Clams dodaje się do paelli, sosów, sałatek i - przede wszystkim w kuchni włoskiej - do spaghetti (spaghetti alle vongole). Dobrze łączą się z białym winem, cebulą, tymiankiem, pomidorami.

Małże o białym mięsie z małym pomarańczowym koralem, przypominające trochę głowę koguta (stąd nazwa francuska). Przed przyrządzeniem powinno się włożyć coques na jedną godzinę do osolonej wody - małże usuną wtedy same zawarte w nich piasek. Należy przyrządzać je krótko - do otwarcia się muszli - aby mięso pozostało delikatne. Można dodawać do makaronu lub sałatek.

Pochodzą z najlepszych francuskich hodowli, z którymi współpracujemy od 15 lat. Wyjmowane z wody na nasze zamówienie, pakowane są w mocno zaciśnięte siatkowe woreczki, które utrudniają im otwieranie się. Powinno się je przyrządzać krótko, żeby mięso pozostało delikatne; jeśli zdarzy się małża, która nie otworzy się w trakcie gotowania, należy ją bezwzględnie wyrzucić.

Pochodzą z najlepszych francuskich hodowli, z którymi współpracujemy od 15 lat. Wyjmowane z wody na nasze zamówienie, pakowane są w mocno zaciśnięte siatkowe woreczki, które utrudniają im otwieranie się. Powinno się je przyrządzać krótko, żeby mięso pozostało delikatne; jeśli zdarzy się małża, która nie otworzy się w trakcie gotowania, należy ją bezwzględnie wyrzucić.

Okrągłe i płaskie muszle zawierają małże o bardzo delikatnym smaku z lekką orzechową nutą. Doceniane już przez smakoszy starożytnego Rzymu, do końca XIX w. należały do najczęściej spożywanych ostryg we Francji. Niestety w XX wieku zostały zdziesiątkowane przez trzy kolejne epidemie i dziś rzadko spotyka się je na stołach. Ich wyjątkowy smak podkreśli kieliszek białego, wytrawnego wina lub szampana.

Okrągłe i płaskie muszle zawierają małże o bardzo delikatnym smaku z lekką orzechową nutą. Doceniane już przez smakoszy starożytnego Rzymu, do końca XIX w. należały do najczęściej spożywanych ostryg we Francji. Niestety w XX wieku zostały zdziesiątkowane przez trzy kolejne epidemie i dziś rzadko spotyka się je na stołach. Ich wyjątkowy smak podkreśli kieliszek białego, wytrawnego wina lub szampana.